23 grudnia 2017

Napisał
Łk 1,57-66

Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy jej sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan okazał tak wielkie miłosierdzie nad nią, cieszyli się z nią razem.
Ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecię, i chcieli mu dać imię ojca jego, Zachariasza. Jednakże matka jego odpowiedziała: „Nie, lecz ma otrzymać imię Jan”.
Odrzekli jej: „Nie ma nikogo w twoim rodzie, kto by nosił to imię”.
Pytali się więc znakami jego ojca, jak by go chciał nazwać. On zażądał tabliczki i napisał: „Jan będzie mu na imię”. I wszyscy się dziwili.
A natychmiast otworzyły się jego usta, język się rozwiązał, i mówił wielbiąc Boga.
I padł strach na wszystkich ich sąsiadów. W całej górskiej krainie Judei rozpowiadano o tym wszystkim, co się zdarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, brali to sobie do serca i pytali: „Kimże będzie to dziecię?” Bo istotnie ręka Pańska była z nim.


     „On zażądał tabliczki i napisał: Jan będzie mu na imię.”
Zażądał Zachariasz tabliczki (bo – jak wiemy – nie mógł mówić), by na niej napisać, jakie ma być imię jego syna. W ten sposób daje wyraz temu, że chce, aby słowo Boże przekazane mu przez archanioła Gabriela się spełniło. Chce, by się spełniło do końca to słowo, o którym wcześniej powątpiewał. Chce, by jego syn nosił to imię, które miało swe źródło w woli Bożej, a nie to, które może by jemu osobiście bardziej odpowiadało (bo przecież chcieli nazwać dziecko imieniem ojca), nie to, które sąsiedzi i krewni chcieli dziecku nadać. Postawa zdecydowania Zachariasza w realizacji woli Boga staje przed nami dziś jako postawa do naśladowania. Bo i nam może niejednokrotnie przychodzi pokusa odstąpienia od woli Bożej – by realizować to, co nam przyjemne, co jest naszym pragnieniem... Może niejednokrotnie my stajemy wobec podobnej presji „sąsiadów i krewnych”, a więc osób z naszego nawet najbliższego otoczenia, które sugerują, zachęcają, namawiają do takiego zachowania, które by było niezgodne z wolą Boga. Obyśmy potrafili w takiej sytuacji zachować się z takim zdecydowaniem, jak uczynił to Zachariasz, ojciec Jana Chrzciciela piszący ze stanowczością: „Jan będzie mu na imię”. Panie Jezu, daj nam moc, byśmy zawsze potrafili Twoją wolę pełnić!
Czytany 136 razy
ks. Jan Krupka

Ks. kan. Jan Krupka jest rzecznikiem Łomżyńskiej Kurii Diecezjalnej i wykładowcą Pisma Świętego w Wyższym Seminarium Duchownym w Łomży. Jest jednym z redaktorów Głosu Katolickiego, a także konsultantem w Radiu Nadzieja. Od wielu lat przygotowuje codzienne rozważania ewangeliczne "Słowo Życia" emitowane na antenie diecezjalnej rozgłośni, a także w wielu miejscach w internecie.  

Dane kontaktowe

Kuria Diecezjalna w Łomży
ul. Sadowa 3
18-400 Łomża

tel: 86 473 46 11
fax 86 473 46 31

kuria@diecezja.lomza.pl

 

 

Projekt i wykonanie

spesmedia.png