24 marca 2018

Napisał
SOBOTA PIĄTEGO TYGODNIA WIELKIEGO POSTU


J 11,45-57

Wielu spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego. Niektórzy z nich udali się do faryzeuszów i donieśli im, co Jezus uczynił.
Wobec tego arcykapłani i faryzeusze zwołali Najwyższą Radę i rzekli: „Cóż my robimy wobec tego, że ten człowiek czyni wiele znaków? Jeżeli Go tak pozostawimy, to wszyscy uwierzą w Niego, i przyjdą Rzymianie, i zniszczą nasze miejsce święte i nasz naród”. Wówczas jeden z nich, Kajfasz, który w owym roku był najwyższym kapłanem, rzekł do nich: „Wy nic nie rozumiecie i nie bierzecie tego pod uwagę, że lepiej jest dla was, gdy jeden człowiek umrze za lud, niż miałby zginąć cały naród”.
Tego jednak nie powiedział sam od siebie, ale jako najwyższy kapłan w owym roku wypowiedział proroctwo, że Jezus miał umrzeć za naród, a nie tylko za naród, ale także, by rozproszone dzieci Boże zgromadzić w jedno. Tego więc dnia postanowili Go zabić.
Odtąd Jezus już nie występował wśród Żydów publicznie, tylko odszedł stamtąd do krainy w pobliżu pustyni, do miasteczka, zwanego Efraim, i tam przebywał ze swymi uczniami.
A była blisko Pascha żydowska. Wielu przed Paschą udawało się z tej okolicy do Jerozolimy, aby się oczyścić. Oni więc szukali Jezusa i gdy stanęli w świątyni, mówili jeden do drugiego: „Cóż wam się zdaje? Czyżby nie miał przyjść na święto?”
Arcykapłani zaś i faryzeusze wydali polecenie, aby każdy, ktokolwiek będzie wiedział o miejscu Jego pobytu, doniósł o tym, aby Go można było pojmać.


      „Jezus miał umrzeć za naród, a nie tylko za naród, ale także, by rozproszone dzieci Boże zgromadzić w jedno.”
Coraz bliżej do Wielkiego Tygodnia, kiedy to – poprzez uczestnictwo w liturgii i rozważanie Bożego słowa, przez naszą modlitwę wspólną i indywidualną – będziemy przypominać sobie mękę i śmierć naszego Zbawiciela na drzewie Krzyża. Jego Ofiara – to ofiara złożona za nas wszystkich, aby nas pojednać z Ojcem. A to pojednanie z Ojcem powinno się również łączyć z naszym jednoczeniem się z naszymi bliźnimi, bo przecież i za nich Chrystus składał w ofierze Siebie. Jego pragnieniem jest, „by rozproszone dzieci Boże zgromadzić w jedno”. O to też się modlił podczas Ostatniej Wieczerzy, jak relacjonuje nam św. Jan w swej Ewangelii: „Aby byli jedno”. Zbliżając się do uroczystości Zmartwychwstania Pańskiego, do tych radosnych dni naszego świętowania zwycięstwa Jezusa – może trzeba nam pomyśleć o tym Chrystusowym pragnieniu jedności Jego uczniów. I rozważając tę prawdę pomyśleć, czy nie mamy sami czegoś do naprawienia, do uregulowania; czy nie mamy jakichś spraw wzajemnego zagniewania, skłócenia, poróżnienia, które należałoby jakoś uporządkować – właśnie przed Świętami? Może trzeba by było kogoś przeprosić, zadzwonić z miłym słowem, napisać życzenia – a może nawet i odwiedzić osobiście? Nie zapominajmy o tym, że Jezusowym życzeniem dla nas jest: „Aby byli jedno”.
Czytany 174 razy
ks. Jan Krupka

Ks. kan. Jan Krupka jest rzecznikiem Łomżyńskiej Kurii Diecezjalnej i wykładowcą Pisma Świętego w Wyższym Seminarium Duchownym w Łomży. Jest jednym z redaktorów Głosu Katolickiego, a także konsultantem w Radiu Nadzieja. Od wielu lat przygotowuje codzienne rozważania ewangeliczne "Słowo Życia" emitowane na antenie diecezjalnej rozgłośni, a także w wielu miejscach w internecie.  

Dane kontaktowe

Kuria Diecezjalna w Łomży
ul. Sadowa 3
18-400 Łomża

tel: 86/ 216 25 91

kuria@diecezja.lomza.pl

 

 

Projekt i wykonanie

spesmedia.png