ks. Tomasz Trzaska

Kuria Diecezjalna w Łomży z przykrością zawiadamia, że w wieku 87 lat zmarł Alfred Stepnowski, tata ks. Biskupa Janusza Stepnowskiego, Biskupa Łomżyńskiego. 

Msza św. pogrzebowa za śp. Alfreda Stepnowskiego odbędzie się dnia 21 lutego 2020 r. (piątek) o godz. 11.00 w kościele parafialnym pw. Nawiedzenia NMP w Ostrołęce.

Składając serdeczne wyrazy współczucia ks. Biskupowi Januszowi Stepnowskiemu oraz Rodzinie Zmarłego, prosimy o modlitwę za śp. Alfreda Stepnowskiego oraz udział w uroczystościach żałobnych.

Wieczny odpoczynek racz Mu dać, Panie...”

ks. Artur Szurawski
Kanclerz Kurii

Łomża, dnia 19 lutego 2020 r. 
Serdecznie zapraszamy na bezpłatne szkolenie z zakresu cyberbezpieczeństwa, które odbędzie się 24 lutego (poniedziałek) br. w Wyższym Seminarium Duchownym w Łomży. W ramach dwugodzinnego wykładu zostanie zaprezentowane:
  • jak bezpiecznie korzystać z bankowości internetowej,
  • jak skutecznie zabezpieczyć komputer i telefon,
  • jak chronić dane wrażliwe,
  • jak budować hasła i gdzie je przechowywać,
  • jak nie paść ofiarą oszustw i wyłudzeń internetowych,
  • jak nie utracić prywatności w trakcie korzystania z komunikatorów i serwisów społecznościowych oraz poczty e-mail,
  • jak bezpiecznie robić zakupy w Internecie.
Prezentacja opierać się będzie na prawdziwych przykładach popularnych zdarzeń i ataków, a także na prezentacjach na żywo.

Rozpoczęcie wykładu o godz. 17.00. Do udziału w szkoleniu zapraszamy księży, siostry i braci zakonnych oraz seminarzystów.
Oświadczenie Łomżyńskiej Kurii Diecezjalnej ws. sytuacji w parafii Trójcy Przenajświętszej w Zambrowie

Mamy świadomość, iż do wiadomości parafian, a także mieszkańców Zambrowa już wcześniej docierały informacje o rzekomych nieprawidłowościach. Te informacje dotarły również i do nas. Wiemy, iż oczekiwano reakcji ze strony duszpasterzy, a być może również Kurii Diecezjalnej. Mając na względzie niejasne cele anonimowych autorów rozpowszechnianej broszury oraz mogąc przypuszczać, iż jednym z ich celów jest wprowadzenie zamętu w parafii zdecydowaliśmy się, w tamtym czasie, nie zabierać głosu w tej – zgoła niesprawiedliwej - drodze dialogu. Liczyliśmy również na opamiętanie jej inicjatorów. Ponieważ jednak to nie nastąpiło, kierując się duchowym dobrem parafian oświadczamy, iż:

- Ksiądz Biskup nigdy nie wypowiadał się publicznie nt. sytuacji życiowej ks. Jerzego Samsela. Tym bardziej bolesna jest droga medialnej komunikacji obrana przez kapłana. Nigdy nie odmawiano byłemu proboszczowi czasu na rozmowę zarówno podczas pobytu w szpitalu (gdzie był odwiedzany zarówno przez biskupów jak i księży), jak również w późniejszym czasie. Dodatkowo pragniemy poinformować, iż Kuria Diecezjalna w Łomży od momentu zakończenia przez ks. Jerzego Samsela pełnienia funkcji proboszcza przekazuje mu comiesięczną pomoc finansową, a parafia opłaca składki ubezpieczenia ZUS.

- Ks. Samsel nigdy nie zwracał się do Księdza Biskupa ani do Stolicy Apostolskiej z prośbą o przywrócenie na stanowisko z którego osobiście złożył rezygnację. Nie prosił też o przydzielenie innej placówki duszpasterskiej. W kontekście publicznie stawianych Księdzu Biskupowi zarzutów budzi zastanowienie fakt, iż taka prośba do dnia dzisiejszego nie została złożona.

- W kwestii listu pożegnalnego informujemy, że w archiwum parafii znajduje się egzemplarz własnoręcznie podpisany przez byłego proboszcza, w którym skierował on do parafian słowa pożegnania i podziękowania.

- W kontekście przyjścia nowego proboszcza, na osobistą prośbę i wskazanie ustępującego duszpasterza jego prywatne meble zostały sprzedane, a uzyskane środki przekazane osobiście właścicielowi. Z całą stanowczością sprzeciwiamy się zarzutom o kradzież mienia lub przywłaszczenie prywatnych środków. Oświadczamy, iż są to informacje nieprawdziwe i wzywamy ich autorów do zaprzestania ich rozgłaszania.

Na koniec pragniemy podkreślić, iż wszystkie sprawy związane z pełnionymi urzędami, a także z życiem duszpasterskim i duchowym dobrem wiernych realizowane są w oparciu o prawo kanoniczne, które reguluje życie wspólnoty Kościoła. Funkcjonowanie parafii Trójcy Przenajświętszej w Zambrowie jest szczególnym przedmiotem troski i modlitwy Biskupa Łomżyńskiego. Wzywamy do zaprzestania działań zmierzających do wprowadzenia zamętu w parafii, a wszystkich ludzi dobrej woli prosimy o modlitwę i wzajemne wsparcie. Matce Kościoła polecamy wszystkich parafian, mieszkańców Zambrowa, a także duszpasterzy parafii Trójcy Przenajświętszej w Zambrowie.

ks. Jan Krupka
rzecznik prasowy
Łomżyńskiej Kurii Diecezjalnej

Łomża, 16.02.2020 r.
1 czerwca 2020 r. w Kościele katolickim na terenie Polski zacznie obowiązywać Dekret ogólny KEP o przeprowadzaniu rozmów kanoniczno-duszpasterskich z narzeczonymi przed zawarciem małżeństwa kanonicznego. Zastąpi on obowiązujące od trzydziestu lat, przepisy zawarte w Instrukcji KEP o przygotowaniu do małżeństwa w Kościele katolickim w części dotyczącej kanoniczno-prawnego aspektu przygotowania narzeczonych, natomiast kwestie doktrynalne i dotyczące przygotowania duszpasterskiego zawierają inne dokumenty KEP, m.in. Dyrektorium duszpasterstwa rodzin z 2003 r. i dokument przygotowany w 2009 roku przez Radę do Spraw Rodziny pt. Służyć prawdzie o małżeństwie i rodzinie.

Bp Ryszard Kasyna, przewodniczący Rady Prawnej KEP zaznaczył, że dekret nie wprowadza żadnych rewolucyjnych zmian. „Kościół chce pomoc narzeczonym, by sakrament był ważnie i godziwie zawarty. Trzeba dzisiejszym językiem przybliżyć młodym ludziom kanony prawa kanonicznego” – powiedział. Bp Kasyna dodał: „Dokument mówi o ścieżce formalno-prawnej, ale jest ona równocześnie ścieżką duszpasterską. Chcemy jak najpełniej pomagać narzeczonym w przygotowaniu do małżeństwa”.

Ks. dr hab. Leszek Adamowicz, prof. KUL podkreślił, że dekret nic nie zmienia w przepisach kanonicznych na temat małżeństwa obowiązujących do tej pory. Dostosowuje je do współczesnego języka i polskiej specyfiki. „Chodzi o znowelizowane przepisy dotyczące zawarcia kanonicznego małżeństwa kościelnego. Dekret ogólny Konferencji Episkopatu Polski o przeprowadzaniu rozmów kanoniczno-duszpasterskich z narzeczonymi przed zawarciem małżeństwa kanonicznego uwzględnia nowe wyzwania przed jakimi stają duszpasterze w Polsce. Coraz częściej zawierane są związki małżeńskie z osobami niewierzącymi lub innych wyznań. Wielu Polaków chce też zawrzeć związek małżeński poza granicami Polski, np. w miejscach pielgrzymkowych. Duszpasterze muszą wiedzieć jak postępować w takich przypadkach. Nie zapominajmy, że prawo ma wartość pomocniczą w stosunku do wątku duszpasterskiego przygotowania do małżeństwa.

Ks. dr hab. Piotr Majer, prof. UPJPII dodał z kolei, że znowelizowany dekret nie niesie rewolucyjnych zmian. Podkreślił: „Dekret zmierza do tego, by formalności były dialogiem duszpasterza z narzeczonymi. Duszpasterz powinien mieć odpowiednią wiedzą, by jak najlepiej przygotować narzeczonych do sakramentu, który ma przecież trwać całe życie. Nowy wzór protokołu przedślubnego pozwala lepiej rozeznać, czy małżeństwo ma szanse być trwałe, nierozerwalne”. Ks. dr hab. Piotr Majer dodał też, że nowością nowego protokołu przedślubnego jest zachęta do wspólnej modlitwy duszpasterza z narzeczonymi. Zaznaczył: „Rozmowa w kancelarii parafialnej z narzeczonymi ma być jedną z form duszpasterstwa, a nie biurokracją”.

Celem nowej regulacji z dnia 26 listopada 2019 r., która wejdzie w życie 1 czerwca 2020 r., jest dostosowanie przepisów prawa partykularnego do nowych wyzwań, z którymi narzeczeni i duszpasterze stykają się w zmieniającej się sytuacji religijnej, społecznej i cywilnoprawnej, z uwzględnieniem m.in. możliwości zawarcia małżeństwa wyznaniowego ze skutkami cywilnymi i nowych przepisów o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych, jak również owoców obrad Synodu Biskupów na temat małżeństwa i rodziny oraz adhortacji papieża Franciszka Amoris laetitia.

BP KEP
 Opublikowana została dziś (12.02) posynodalna adhortacja o Amazonii. Dokument wytycza nowe drogi dla ewangelizacji, troski o środowisko i ubogich. Franciszek ma nadzieję na nowy dynamizm misyjny i potwierdza ważną role świeckich we wspólnotach Kościoła.

„Umiłowana Amazonia ukazuje się przed światem z całym swoim blaskiem, dramatem, swoją tajemnicą”. Tak zaczyna się posynodalna adhortacja apostolska Querida Amazonia. W pierwszych punktach (2-4) Papież wyjaśnia znaczenie adhortacji, w której wiele jest odniesień do dokumentów episkopatów krajów amazońskich, a także do poezji autorów związanych z Amazonią. Podkreśla, że pragnie „wyrazić oddźwięk”, jaki synod w nim wywołał. Precyzuje, że nie zamierza zastępować ani powtarzać Dokumentu końcowego, lecz zachęca do jego lektury w całości, z nadzieją, że cały Kościół się nim zainspiruje i ubogaci, a Kościół w Amazonii postara się go wprowadzić w życie. Franciszek dzieli się swymi marzeniami o Amazonii (5-7), której los wszystkich powinien niepokoić, ponieważ ta ziemia jest również naszą ziemią. I tak Papież formułuje cztery wielkie marzenia: aby Amazonia walczyła o prawa najuboższych, broniła bogactwa kulturalnego, z zazdrością strzegła nieodpartego piękna natury, i w końcu, by wspólnoty chrześcijańskie potrafiły zaangażować się i „wcielić” w Amazonii.

Marzenie społeczne: Kościół u boku ciemiężonych


Pierwszy rozdział Querida Amazonia koncentruje się na „marzeniu społecznym” (8). Podkreśla, że prawdziwe podejście ekologiczne jest również podejściem społecznym, a doceniając dobry styl życia ludności tubylczej, przestrzega przed „konserwacjonizmem”, który troszczy się jedynie o środowisko. W mocnych słowach mówi o niesprawiedliwości i przestępczości (9-14). Przypomina, że już Benedykt XVI potępiał „niszczenie środowiska naturalnego Amazonii”, ostrzega, że ludy pierwotne są podporządkowywane czy to władzom lokalnym czy to zewnętrznym. Zdaniem Papieża działania gospodarcze, które potęgują zniszczenia, mordy, korupcję zasługują na miano „niesprawiedliwości i przestępczości”. Za Janem Paweł II powtarza, że globalizacja nie może się stać nowym kolonializmem.

Wysłuchać ubogich w sprawie przyszłości Amazonii


W obliczu tak wielkiej niesprawiedliwości Papież prosi, by poczuć oburzenie i prosić o przebaczenie (15-19). Zdaniem Franciszka potrzebne są sieci solidarności i rozwoju. Wszystkich wzywa do działania, również przywódców politycznych. W tym kontekście Papież zastanawia się nad „zmysłem wspólnotowym” (20-22). Przypomina, że dla ludów amazońskich relacje międzyludzkie są przeniknięte otaczającą przyrodą. Z tego też względu doświadczają prawdziwego „wykorzenienia”, kiedy muszą emigrować do miasta. Ostatnia część tego rozdziału poświęcona jest „zniszczonym instytucjom” (23-25) i dialogowi społecznemu (26-27). Papież potępia zło korupcji, która zatruwa państwo i jego instytucje. Ma nadzieję, że Amazonia stanie się miejscem dialogu społecznego, przede wszystkim z ostatnimi. Apeluje, by głos ubogich w sprawie Amazonii był głosem najważniejszym.

Marzenie kulturalne: otoczyć opieką „wielościan” amazoński


Rozdział drugi jest poświęcony „marzeniu kulturowemu”. Franciszek od razu precyzuje, że promowanie Amazonii nie oznacza jej kulturalnej kolonizacji (28). Odwołuje się do bliskiego mu obrazu „wielościanu amazońskiego” (29-32). Trzeba walczyć z „postmodernistyczną kolonizacją”. Dla Franciszka ważne jest zachowanie korzeni (33-35). Cytując Laudato sì i Christus vivit, podkreśla, że konsumistyczna wizja człowieka dąży do ujednolicenia kultur i że najmocniej oddziałuje to na młodych. Papież prosi ich, aby przejęli odpowiedzialność za korzenie, by odzyskali zranioną pamięć.

„Nie” dla zamkniętego indygienizmu, potrzeba spotkania kultur


Adhortacja zatrzymuje się następnie nad spotkaniem międzykulturowym (36-38). Również „kultury na pozór bardziej rozwinięte” mogą się uczyć od ludów, które rozwinęły dziedzictwo kulturowe w powiązaniu z naturą. Różnorodność nie powinna być zatem granicą, lecz mostem. Dlatego Franciszek sprzeciwia się w pełni zamkniętemu indygienizmowi. Ostatnia część rozdziału poświęcona jest zagrożonym kulturom i narażonym ludom (39-40). Papież zaleca, by wszelkie projekty dotyczące Amazonii miały na względzie prawa ludów. Tymczasem trudno je zachować, jeśli zniszczeniu ulega środowisko, w którym powstały i się rozwinęły.

Marzenie ekologiczne: połączyć ochronę stworzenia z troską o ludzi


Trzeci rozdział, „Marzenie ekologiczne” jest najbliżej powiązany z encykliką Laudato sì. We wprowadzeniu (41-42), podkreśla się, że w Amazonii istnieje ścisły związek między człowiekiem i naturą. Zatroszczyć się o naszych braci, tak jak Pan troszczy się o nas, to, jak podkreśla Papież, „pierwsza ekologia, jakiej potrzebujemy”. Troska o środowisko i troska o ubogich są nierozdzielne. Franciszek kieruje następnie naszą uwagę na Amazonkę i „marzenia z wody” (43-46). Cytuje Pabla Nerudę i innych miejscowych poetów o mocy i pięknie Amazonki. Dzięki swym wierszom, pisze, pomagają nam się wyzwolić z paradygmatu technokratycznego i konsumpcyjnego, który tłumi naturę.

Wsłuchać się w krzyk Amazonii, rozwój niech będzie zrównoważony

Zdaniem Papieża trzeba się wsłuchać w „krzyk Amazonii” (47-52). Przypomina, że równowaga na naszej planecie zależy od stanu tego regionu. Są tam obecne silne interesy nie tylko lokalne, ale również międzynarodowe. Rozwiązaniem nie jest więc umiędzynarodowienie Amazonii. Trzeba raczej dążyć do odpowiedzialności rządów krajowych. Zrównoważony rozwój wymaga, aby mieszkańcy byli zawsze poinformowani o dotyczących ich projektach. Franciszek postuluje też ustanowienie systemu normatywnego z nienaruszalnymi ograniczeniami. W tym kontekście zachęca też do „proroctwa kontemplacji” (53-57). Słuchając ludów tubylczych, podkreśla, możemy kochać Amazonię, a nie tylko z niej korzystać. Możemy odkryć w niej miejsce teologiczne, przestrzeń, gdzie Bóg się przejawia i powołuje swe dzieci. Ostatnia część rozdziału trzeciego koncentruje się na „edukacji i nawykach ekologicznych” (58-60). Papież zaznacza, że ekologia to nie kwestia techniczna, ale że ma ona zawsze wymiar edukacyjny.

Marzenie kościelne: rozwinąć Kościół o amazońskim obliczu


Ostatni, najobszerniejszy rozdział jest skierowany w sposób bardziej bezpośredni do pasterzy i katolików świeckich, a dotyczy „marzenia kościelnego”. Papież zachęca do rozwoju Kościoła o amazońskim obliczu poprzez wielkie głoszenie misyjne (61), głoszenie, które w Amazonii jest niezbędne (62-65). Zdaniem Papieża nie można się ograniczyć do głoszenia przesłania społecznego. Ludy te mają prawo, by głoszono im Ewangelię. Bez tego wszystkie struktury kościelne staną się swoistą organizacją pozarządową. Pokaźna część dokumentu jest też poświęcona inkulturacji. Odwołując się do Gaudium et spes, Papież mówi o inkulturacji (66-69) jako o procesie, który prowadzi do pełni światła Ewangelii wszystko, co jest dobre w kulturach amazońskich.

Odnowiona inkulturacja Ewangelii w Amazonii


W pogłębionej refleksji Papież wskazuje „drogi inkulturacji w Amazonii” (70-74). Wartości obecne w rodzimych wspólnotach powinny zostać uwzględnione w ewangelizacji. W dwóch kolejnych rozdziałach Franciszek zatrzymuje się nad „inkulturacją społeczną i duchową” (75-76). Podkreśla, że ze względu na ubóstwo, które panuje wśród wielu mieszkańców Amazonii, inkulturacja musi mieć wyraźny charakter społeczny. Zarazem jednak ten wymiar społeczny musi zostać zintegrowany z wymiarem duchowym.

Sakramenty muszą być dostępne dla wszystkich, zwłaszcza dla ubogich

Adhortacja wskazuje następnie „podstawy amazońskiej świętości” (77-80), które nie muszą być kalką wzorców z innych regionów. Podkreśla, że „możliwe jest przyswojenie sobie w jakiś sposób symbolu rodzimego, niekoniecznie kwalifikując go jako bałwochwalczy”. Można też wykorzystać mit, w którym zawarta jest treść duchowa, nie traktując go jako „pogańskiego błędu”. To samo dotyczy niektórych świąt religijnych, które choć wymagają procesu oczyszczenia, zawierają znaczenie sakralne.

Inny ważny fragment Querida Amazonia dotyczy inkulturacji liturgii (81-84). Papież stwierdza, że już Sobór Watykański II wzywał do inkulturacji liturgii pośród ludów tubylczych. W jednym z przypisów Papież przypomina ponadto, że na synodzie pojawiła się propozycja wypracowania obrządku amazońskiego. Sakramenty, pisze Franciszek, muszą być dostępne, zwłaszcza dla ubogich. A nawiązując do Amoris laetitia przypomina, że Kościół nie może się przekształcić w „urząd celny”.

Niech biskupi Ameryki Łacińskiej wyślą misjonarzy do Amazonii

Z tym też związany jest temat „inkulturacji posługi” (85-90), na który Kościół musi odważnie odpowiedzieć. Zdaniem Papieża należy zapewnić większą częstotliwość sprawowania Eucharystii. W tym względzie podkreśla, że należy ustalić, co jest właściwe dla kapłana. Wynika to z sakramentu święceń, który „uzdalnia tylko jego do przewodniczenia Eucharystii”. Jak zatem zapewnić posługę kapłańską w najbardziej odległych regionach? Franciszek zaleca wszystkim biskupom, zwłaszcza w Ameryce Łacińskiej, aby byli bardziej wielkoduszni i posyłali do Amazonii tych, którzy wykazują się powołaniem misyjnym, a także by zrewidowali formację kapłanów.

Sprzyjać zaangażowaniu świeckich we wspólnocie

Po omówieniu tematu sakramentów Querida Amazonia zatrzymuje się nad wspólnotami, które są pełne życia i w których świeccy powinni pełnić ważne funkcje. Papieżowi nie chodzi jedynie o zwiększenie obecności kapłanów. Byłby to cel zbyt ograniczony, gdyby nie towarzyszyło temu wzbudzenie nowego życia we wspólnocie. Potrzeba zatem nowych posług ludzi świeckich. Tylko dzięki znaczącemu zaangażowaniu świeckich Kościół będzie mógł odpowiedzieć na wyzwania Amazonii. Zdaniem Papieża szczególną rolę odgrywają też osoby konsekrowane. Przypomina ponadto o znaczeniu wspólnot podstawowych, które broniły praw społecznych. Zachęca do rozwoju działalności REPAM i misyjnych grup wędrownych.

Nowa przestrzeń dla kobiet, ale bez klerykalizacji

Szczególne miejsce Papież poświęca sile i darom kobiet (99-103). Przyznaje, że w Amazonii niektóre wspólnoty przetrwały jedynie dzięki obecności silnych i wielkodusznych kobiet. Ostrzega jednak, że nie można redukować Kościoła do struktur funkcjonalnych. Oznaczałoby to bowiem, że warunkiem uznania roli kobiet jest dopuszczenie ich do kapłaństwa. Zdaniem Papieża trzeba się przeciwstawić klerykalizacji kobiet, przyjmując natomiast ich wkład na sposób kobiecy, w którym widzimy przedłużenie „siły i czułości Maryi”. Franciszek zachęca do tworzenia nowych posług kobiecych, które – dzięki publicznemu uznaniu biskupa – miałyby decydujący wpływ na życie wspólnoty.

Niech chrześcijanie wspólnie walczą w obronie biednych w Amazonii

Zdaniem Papieża należy wznieść się ponad konflikty (104-105) i stanąć wobec wyzwania, które stawia Amazonia, by przekroczyć ograniczone perspektywy, które pozostają zamknięte we fragmentarycznych aspektach. Rozdział czwarty kończy się refleksją na temat ekumenicznego i międzyreligijnego współistnienia (106-110). Papież zachęca wierzących do znalezienia przestrzeni dla dialogu i współpracy na rzecz dobra wspólnego. Jakże byśmy mieli razem nie walczyć – pyta Franciszek. Jakże byśmy mieli wspólnie się nie modlić i pracować ramię w ramię dla obrony ubogich Amazonii?

Zawierzmy Amazonię i jej ludy Maryi

Franciszek zakończył Querida Amazonia modlitwą do Maryi, Matki Amazonii: (111): „Matko, spójrz na ubogich Amazonii, bo ich dom jest niszczony dla nędznych interesów. (…) Porusz czułość możnych, bo chociaż czujemy, że jest późno, wzywasz nas do ocalenia tego, co wciąż żyje”.

Pełna wersja Adhortacji Querida Amazonia w języku polskim

 
niedziela, 09 luty 2020 15:18

Łomża: Pogrzeb o. Tadeusza Trojanowskiego

Od najmłodszych lat marzył o byciu członkiem zakonu franciszkańskiego, a gdy jego marzenie się spełniło na wzór św. Franciszka poświecił się pokornej służbie ludziom. Tak śp. o. Tadeusza Trojanowskiego wspominali zebrani na Mszy świętej pogrzebowej członkowie rodziny, współbracia kapucyni i mieszkańcy Łomży.

Zalety kapłana wyliczał też bp Tadeusz Bronakowski:

– Kapłan, który głęboko wierzy, który odważnie wyznaje, który żarliwie się modli, który z całym przekonaniem naucza, który służy, który wdraża w swoje życie program ośmiu błogosławieństw, który umie bezinteresownie miłować. Który jest bliski wszystkim, a w szczególności najbardziej potrzebującym. Takim kapłanem był śp. ojciec Tadeusz.

O głosie powołania, który towarzyszył o. Trojanowskiemu od dziecka wspominał podczas kazania bp Antoni Pacyfik Dydycz:

 Pewne znaki kapucyńskiego powołania dawały się dostrzec dość wcześnie. I to wtedy, gdy miał zaledwie trzy i pół roku życia w związku z procesją Bożego Ciała. Po jej zakończeniu, a uczestniczył w niej w białej komeszce przyozdobionej kolorową kokardą, gdy pytano go kim będzie jak urośnie zdecydowanie odpowiadał: będę kapucynkiem. 

Śp. o. Tadeusz Trojanowski był rodowitym łomżyniakiem. Przeżył 68 lat, z czego 46 w zakonie. W latach 1997-2000 był proboszczem parafii pw. Matki Bożej Bolesnej w Łomży. Pochowany został na łomżyńskim cmentarzu katedralnym.
Już po raz trzeci z okazji rocznicy wyboru papieża Franciszka Wspólnoty Ruchu Lednickiego Lednica 2000 oraz Wydział Duszpasterstwa Ogólnego Łomżyńskiej Kurii Diecezjalnej zapraszają do wspólnej modlitwy w intencji Ojca Świętego. Akcja „Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego” odbędzie się 8 marca 2020 roku – w niedzielę poprzedzającą rocznicę wyboru papieża Franciszka (13 marca).

Wyrażam ogromną radość z tego, że po raz kolejny możemy zapowiedzieć tę inicjatywę – mówił bp Artur Miziński, sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski 30 stycznia w Sekretariacie Konferencji Episkopatu Polski w Warszawie. „To odpowiedź na prośbę Ojca Świętego, by towarzyszyć mu w tych niełatwych czasach” – powiedział o modlitewnej akcji „Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego”. Podkreślił, że jest to oddolna inicjatywa  młodych ludzi, którzy łączą się w modlitwie za Papieża. „Lednica  to zaczątek, ale od samego początku zasięg tej modlitwy objął całą Polskę. W krótkim czasie inicjatywa rozszerzyła się również na inne kraje. To świadczy o tym, jak naturalna jest więź młodego pokolenia z Papieżem” – powiedział. Bp Miziński przypomniał też, że akcję patronatem honorowym objął Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Stanisław Gądecki. „Cieszę się, że ta inicjatywa jest i wierzę że przyczyni się ona do wzrostu liczby nie tylko tych, którzy będą wspierać papieża jednego dnia, ale przez cały rok” – dodał.

„Skoro nazywamy papieża Ojcem Świętym, to traktujmy go jak Ojca” – zachęcił Rafał Orzechowski, kleryk Łomżyńskiego Seminarium Duchownego i  inicjator akcji „Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego”. Jak wyjaśnił, jej głównym celem jest wspólna  modlitwa różnych wspólnot i środowisk za Ojca Świętego i zapoznawanie się z jego nauczaniem oraz ewangelizacja i  uwielbienie Pana Boga. „To co nas łączy to jest Jezus Chrystus, Ewangelia i Papież. Modlitwa uwielbia Pana Boga i uczy nas języka miłości” – powiedział. „8 marca chwyćmy różańce w dłonie i pomódlmy się za Ojca Świętego” – zachęcił.

W spotkaniu zapowiadającym inicjatywę „Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego” wzięli również udział: ks. Jacek Czaplicki, dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Ogólnego Diecezji Łomżyńskiej,  ks. dr Michał Cherubin, prefekt w Wyższym Seminarium Duchownym w Łomży, kl. Szymon Rydel, koordynator ds. Ambasadorów „Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego”, Zuzanna Pytel i Dawid Burzyński, zaangażowani w organizację akcji „Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego”, Patrycja Gorela i Julia Rutkowska należące do Ogniska Armii Modlitwy i Bartosz Placak z Krajowego Biura Organizacyjnego Światowych Dni Młodzieży, które przygotowuje – mapę Christus vivit. To projekt mający na celu dogłębne zapoznanie się z tekstem papieskiej adhortacji z zaproszeniem do modlitwy oraz konspektami spotkań poświęconych adhortacji.

Inicjatywa „Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego!” organizowana jest od trzech lat przed rocznicą wyboru Papieża Franciszka. Jest odpowiedzią na wezwanie Ojca Świętego do modlitwy za niego. W tym roku inicjatywa ma na celu dziękczynienie Bogu za pontyfikat i 50 lat kapłaństwa papieża Franciszka. Aby wziąć udział w akcji „Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego”, należy pomodlić się różańcem indywidualnie lub w grupie w intencji Ojca Świętego. Formularz zgłoszeniowy i więcej informacji można znaleźć na stronie wszyscyza1.pl.
7 czerwca na Placu Piłsudskiego w Warszawie rozpoczną się uroczystości beatyfikacyjne księdza kardynała Stefana Wyszyńskiego, syna Ziemi Łomżyńskiej. Przygotowania do tego wydarzenia wchodzą w kolejną fazę. Za kilka dni rozpocznie się przyjmowanie zgłoszeń wiernych, chcących osobiście uczestniczyć w beatyfikacji.

– Archidiecezja warszawska prosiła nas już o pewne działania, związane z tą liturgią, która odbędzie się na Placu Piłsudskiego. My w najbliższych dniach wyślemy taką prośbę do wszystkich parafii w diecezji. Zgłoszenia dokonywać się będą przez poszczególne parafie diecezji łomżyńskiej – mówi ksiądz Jacek Czaplicki, przewodniczący Wydziału Duszpasterstwa Ogólnego Łomżyńskiej Kurii Diecezjalnej.

Przymiarki do wyjazdu na beatyfikację kardynała Wyszyńskiego w poszczególnych parafiach tak naprawdę zaczęły się już kilka tygodni temu, jednak do tej pory były to tylko działania poprzedzające faktyczny proces organizowania grup wyjazdowych. Choć bywa, że tak jak w przypadku parafii w Zuzeli w stopniu daleko zaawansowanym.

– Zuzela zarezerwowała już pięć autokarów, więc podejrzewam, że cała parafia pojedzie – dodaje ksiądz Czaplicki.

A to nie przypadek, bowiem właśnie w małej Zuzeli, 3 sierpnia 1901 roku przyszedł na świat Wielki Człowiek – kardynał Stefan Wyszyński, Prymas Tysiąclecia, syn Ziemi Łomżyńskiej. Tam też mieszkał przez pierwsze dziewięć lat swojego życia.

Oprócz autokarów, z naszej diecezji na beatyfikację kardynała Stefana Wyszyńskiego, pojadą do Warszawy dwa specjalne pociągi.

– Dzięki duszpasterzowi diecezjalnemu kolejnictwa, księdzu Janowi Mrowcy, jeden pociąg wyruszał będzie z Białegostoku i pojedzie linią: Łapy – Czyżew – Małkinia, drugi pociąg wyruszy z Ostrołęki – zapowiada ksiądz Jacek Czaplicki.

Zainteresowanych wyjazdem do Warszawy na beatyfikację kardynała Wyszyńskiego kierujemy do swoich parafii po szczegółowe informacje. Dane grup zorganizowanych, a tylko takie wejdą tego dnia na Plac Piłsudskiego, mają być zebrane i przesłane do Centrum Przygotowań Logistycznych w Warszawie, do końca marca.
 
wZasiegu.pl
Uroczysta procesja żałobna przeszła wczoraj (22 stycznia) z kościoła rektoralnego Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Łomży (kościoła przyseminaryjnego) do łomżyńskiej katedry. W kondukcie żałobnym za trumną z ciałem śp. bp. Stanisława Stefanka TChr przeszli biskupi, księża oraz mieszkańcy diecezji łomżyńskiej. 

To był trzeci dzień uroczystości pogrzebowych zmarłego 17 stycznia śp. bp. Stanisława Stefanka TChr. W katedrze, o godzinie 18.00, została odprawiona żałobna Msza święta, której przewodniczył bp Janusz Stepnowski. Razem z pasterzem kościoła łomżyńskiego Eucharystię koncelebrowali biskupi i kapłani, którzy przybyli na uroczystości pogrzebowe. Po jej zakończeniu przy trumnie zmarłego biskupa czuwali członkowie ruchów i stowarzyszeń diecezji łomżyńskiej.

fot. wZasiegu.pl
– Nie mam innego programu ponad Ewangelię. Nie będę niczego innego realizował ponad to, co zlecił mi Chrystus – mówił w trakcie homilii podczas swojego ingresu do Katedry Łomżyńskiej biskup Stanisław Stefanek. Było to 17 listopada 1996 roku. Ten dzień i te słowa wielu na zawsze zapadły w pamięć. Dziś cytuje je biskup Tadeusz Bronakowski, biskup pomocniczy Diecezji Łomżyńskiej.

– Te słowa stały się niezwykłym programem pracy, ogromnej, tytanicznej pracy duszpasterskiej w naszym Kościele łomżyńskim, ale także w całej Ojczyźnie. Ksiądz biskup Stanisław Stefanek (…) był już znany jako wielki obrońca życia, jako wielki obrońca rodziny, obrońca małżeństwa, godności rodziny i to realizował później w całej swojej posłudze duszpasterskiej w naszym Kościele łomżyńskim – mówi biskup Tadeusz Bronakowski.

Biskup Tadeusz przypomina też cotygodniowe wyjazdy biskupa Stanisława do Łomianek, do Instytutu Studiów nad Rodziną, gdzie kształcił młode pokolenia Polaków. Z racji tej, że ksiądz biskup Stanisław wywodził się z Towarzystwa Chrystusowego, całą mocą także udzielał się wśród Polonii rozrzuconej po całym świecie. – Tam również niósł Chrystusową Ewangelię, tym wszystkim, którzy opuścili naszą Ojczyznę. Oni byli księdzu biskupowi niezwykle wdzięczni – dodaje biskup Bronakowski.

Przez cały okres współpracy księży biskupów, biskupa Stefanka z biskupem Bronakowskim, wzajemne relacje układały się bardzo dobrze. Biskup Tadeusz przyznaje, że od początku rozpoznał biskupa Stanisława jako człowiek niezwykłej miary. – Potrafił w naszym Kościele łomżyńskim wnieść wiele entuzjazmu, wiele także radości z niesienia, głoszenia Chrystusowej Ewangelii.

Z biskupem Tadeuszem Bronakowskim, biskupem pomocniczym naszej diecezji rozmawia Beata Borkowska. 
 
Strona 1 z 59

Dane kontaktowe

Kuria Diecezjalna w Łomży
ul. Sadowa 3
18-400 Łomża

tel: 86/ 216 25 91

kuria@diecezja.lomza.pl

 

 

Projekt i wykonanie

spesmedia.png