Powstanie Diecezji Łomżyńskiej
Diecezja Łomżyńska powstała na mocy bulli papieża Piusa XI (1922-1939) zatytułowanej po łacinie „Vixdum Poloniae unitas” z 28 października 1925 roku. Sam tytuł wskazuje na z trudem osiągnięte zjednoczenie Polski (1918) po jej wcześniejszym rozkawałkowaniu na rzecz trzech zaborców (Rosji, Prus i Austrii). Jest to czas, kiedy niejako dosłownie przed chwilą został opracowany konkordat między II Rzecząpospolitą Polską i Stolicą Apostolską (podpisany w Watykanie 10 lutego 1925 roku, a ratyfikowany 27 marca tamtego roku).
Stuletnie dzieje Diecezji Łomżyńskiej mają jednak także swój prolog, czyli lata poprzedzające, które wyraźnie wskazują, jak Boża Opatrzność przygotowywała grunt pod erygowanie nowej jednostki terytorialnej Kościoła powszechnego. Otóż, I Wojna Światowa (1914-1918) i wydarzenia następujące bezpośrednio po jej zakończeniu sprawiły, że dwunarodowościowa Diecezja Augustowska czyli Sejneńska (polska i litewska) dostała się częściowo do Polski i częściowo do Litwy. Sejny, stolica biskupia, pozostały na terenie Polski, ale było to już jej pogranicze. I wówczas biskup Sejn – Antoni Karaś (1856-1947) upoważnia do kierowania polską częścią swojej diecezji księdza Romualda Jałbrzykowskiego (1876-1955), bez którego nie sposób zrozumieć genezy Diecezji Łomżyńskiej. W tym sensie można mówić o jej prologu trwającym od 1918 do 1925 roku, a więc siedem lat (liczba symboliczna, jakby tydzień, który niegdyś wystarczył Bogu do stworzenia świata).
radionadzieja.pl