ŚRODA DWUDZIESTEGO ÓSMEGO TYGODNIA ZWYKŁEGO

Łk 11,42-46


Jezus powiedział do faryzeuszów i uczonych w Prawie:
„Biada wam, faryzeuszom, bo dajecie dziesięcinę z mięty i ruty, i z wszelkiego rodzaju jarzyny, a pomijacie sprawiedliwość i miłość Bożą. Tymczasem to należało czynić i tamtego nie opuszczać.
Biada wam, faryzeuszom, bo lubicie pierwsze miejsce w synagogach i pozdrowienia na rynku.
Biada wam, bo jesteście jak groby niewidoczne, po których ludzie bezwiednie przechodzą”.
Wtedy odezwał się do Niego jeden z uczonych w Prawie: „Nauczycielu, tymi słowami nam też ubliżasz”.
On odparł: „I wam, uczonym w Prawie, biada. Bo wkładacie na ludzi ciężary nie do uniesienia, a sami jednym palcem ciężarów tych nie dotykacie”.

 

          „(...) wkładacie na ludzi ciężary nie do uniesienia, a sami jednym palcem ciężarów tych nie dotykacie.”
Słyszymy, jak Chrystus Pan upomina współczesnych Sobie uczonych w Prawie o tym, że swoim zachowaniem i działaniem wkładają brzemiona dotyczące różnych przepisów i ich realizacji na barki ludzi, brzemiona nie do uniesienia, brzemiona niepotrzebne. A wina ich była tym większa, że – jak mówi Jezus – nie czynili oni nic, by pomóc w niesieniu ciężaru tych zobowiązań. Czy jednak czasami my nie jesteśmy podobni do tych uczonych krytykowanych przez Chrystusa w słowach dzisiejszej Ewangelii? A możemy być takimi, kiedy to próbujemy składać różne ciężary na barki innych ludzi, oczekując, że ktoś inny wykona pewne prace, zadania, obowiązki... To mogą być obciążenia wynikające z realizacji obowiązków w domu, w szkole czy w pracy, może to być ciężar codziennego krzyża. A często w tych właśnie różnych sytuacjach prawdą jest, że moglibyśmy dołożyć swój nawet niewielki wysiłek („dotknąć palcem”), by pomóc, by wspólnymi siłami udźwignąć ten ciężar. Wtedy okazuje się, że nasze codzienne trudy łatwiej dają się nieść, kiedy służymy sobie wzajemną pomocą. Panie, daj nam wrażliwe oczy i serca, byśmy dostrzegali te sytuacje, gdzie możemy pomóc nieść owe ciężary naszych bliźnich – i rzeczywiście przychodzili z pomocą.

Ks. Jan Krupka jest rzecznikiem Łomżyńskiej Kurii Diecezjalnej i wykładowcą w Wyższym Seminarium Duchownym w Łomży. Jest jednym z redaktorów Głosu Katolickiego, a także konsultantem w Radiu Nadzieja. Od wielu lat przygotowuje codzienne rozważania ewangeliczne "Słowo Życia" emitowane na antenie diecezjalnej rozgłośni, a także w wielu miejscach w internecie.